• شماره تماس: 09127305911
  • ایمیل ما: armitatavakoli@yahoo.com

تاریخچه

 

تاریخ چرم به طور کلی با پیشرفت بشر هماهنگ بوده است غارنشینان اولیه چرم را به صورت یکی از سرمایه های اولیه و با ارزش خود می دانستند زمانی که انسانها هنوز تمدن نداشتند چرم نقش مهمی در تاریخ بقاء داشت.
چنانکه از کتیبه داریوش در بیستون بر می آید: « وی متن فرمان خود را بروی اشیاء دیگر از جمله پوست آهو نقش زده و به کشورهای تابعه فرستاده استْ.»

چینی ها تا پیش از ساختن کاغذ، نوشته های خود را بیشتر به پوست، می نگاشته اند. در اوایل ظهور اسلام، اوراق قرآن مجید را بر پوست آهو کتابت کرده اند این شیوه حتی تا دو قرن پس از ظهور اسلام نیز ادامه داشته است.

پوست ها تا هنگامی که در سلامت بسر می برند بسیار مطلوب و انعطاف پذیرند. اما به محض اینکه در برابر عوامل جوی، محیطی، فیزیکی و بیولوژیکی آسیب ببیند، بخاطر ضعف در پایداری خیلی زود زوال پذیرند ولی اگر تحت شرایط خاص مثل دباغی کردن قرار گیرند حالت پایداری خواهند یافت و بر مقاومتشان افزوده می شود.

با توجه به شواهد موجود می توان ادعا کرد که در ازمنه خیلی دور، حتی از اواخر عصر یخ بندان روش های ساده ای برای ازدیاد نرمی پوستها و جلوگیری از گندیدن آنها متداول بوده است. (مانند دود دادن یا چرب کردن با روغن، جویدن و … ) هر چند که نمونه های واقعی متعلق به این دوران به علت کم دوام بودن پوست در زمینهای مرطوب بسیار نادرند، از طرفی دیگر در مقبره های خشک و ضد عفونی شده مصرفی نمونه های بسیاری از پوستهای متعلق به دوران ما قبل تاریخ بدست آمده است که همگی به علت خشکیدن ، ترد و شکننده شده و به همین جهت تعیین اینکه بصورت خام یا غیر خام بکار رفته اند مقدور نیست.

کاملاً روشن شده که مصریان قدیم اولین قومی بوده اند که از پوست به منظور تزیین یا موارد دیگر استفاده می کرده اند در مقابر مصری پوست های مرصع شده با ورقه های زر و همچنین طومارهای پوستی بدست آمده است این طومارها پس از تراشیدن و پاک کردن گوشت و چسبیده شده به پوست ،تهیه می شده و سطح نرم و خوشرنگی داشته و می توانسته اند بخوبی مرکب را به خود بگیرند.

دو روش استفاده اولیه پوست :
1- استفاده از آن هنگام شکار، به طوریکه خود را در پشت پوست قرار می دادند .
2- به عنوان پوششی در برابر سرما
در بسیاری از مکانهای ماقبل تاریخ در سراسر ایران از جمله غار بلت در منطقه دریای خزر در شمال ایران و تپه یحیی در جنوب کرمان سنگهای تراشیده شده کشف شد که برای تمیز کردن و آماده سازی پوست حیوانات بکار برده می شد، و هرگز روشن نشده که بشر اولیه چگونه روشی یافت که به وسیله آن روش توانست پوستهای سخت و قابل فساد حیوانات را به چرمی نرم و دباغی شده تبدیل کند.

انواع پوست معمولا به دو دسته تقسیم می شوند :
1- پوستهای سبک : مثل گوسفند-بز-آهو-سمور-بزغاله-روباه
2- پوستهای سنگین : مثل اسب-شتر-گاومیش-گوساله-زرافه

موارد استفاده از پوستهای سبک ( گوسفند ) :
تهیه چرم برای لباس-دمپایی-کالاهای سراجی نظیر کیف-کمربند-قلاده-لگام
تهیه جیر برای کیف ، تهیه آسترهای پشم دار و انواع پوستین .

موارد استفاده از پوستهای سنگین :
بیشتر جهت تهیه چرم برای ( تخته چرم یا تخته پوست )-رویه کفش-رویهمبلمان و انواع مصنوعات چرمی.